سفارش تبلیغ
طرح 24000 شهید
وبلاگ معرفی آثار شاعران امروز کشور

وبلاگ معرفی آثار شاعران امروز کشور


می ترسم از این کوه از این درد  از افغانستان


از دختر سرمازده ای سرد از افغانستان


در تپه چشماش مسلسل ـ مژه  پوکه-   ابرو


با اسلحه سرد چها کرد از افغانستان


تنپوش گشادش شب چشمش لب سردش کفشش


تصویر قشنگیست از این درد   از  افغانستان


یعقوب! کجایی که ببینی که چه بویی دارد


پیراهن یک دختر مو- زرد از   افغانستان


شنبه به دلم چنگ زد و پیله تنید و  خوابید


یکشنبه سر از پیله درآورد ازافغانستان


من ماندم و یک مشرق بی حوصله فریاد زدم:


 ای دختر سرمازده! برگرد از افغانستان


 


 


عابد اسماعیلی


 


نشانی وبلاگ شاعر:


http://maaniya.persianblog.ir/


نوشته شده در شنبه 28/8/90ساعت 3:10 عصر توسط مهاجر نظرات ( ) |

به خداحافظی تلخ تو سوگند، نشد


که تو رفتی و دلم ثانیه ای بند نشد


لب تو میوه ی ممنوع ولی لب هایم


هر چه از طعم لب سرخ تو دل کند، نشد


با چراغی همه جا گشتم و گشتم در شهر


هیچ کس، هیچ کس اینجا به تو مانند نشد


هر کسی در دل من جای خودش را دارد


جانشین تو در این سینه خداوند نشد


خواستند از تو بگویند شبی شاعرها


عاقبت با قلم شرم نوشتند: نشد!


 فاضل نظری


نوشته شده در سه شنبه 26/7/90ساعت 3:33 عصر توسط مهاجر نظرات ( ) |

تا ابد بغض من غمزده کال است عزیز


دیدن گریه ی تمساح محال است عزیز


تا شما خانه تان سمت شمال ده ماست


قبله ی دهکده مان سمت شمال است عزیز


پنجره بین من و توست، مرا بوسه بزن


بوسه از آن طرف شیشه حلال است عزیز


ماه من! عکس تو در چشمه گل آلوده شده


عیب از توست، ببین چشمه زلال است عزیز


دام گیسوی تو بی دانه شده، می فهمی؟


امپراتوری تو رو به زوال است عزیز


عشق این نیست که بر گردن من حلقه زدی


این که بر گردنم افتاده وبال است عزیز


چار فصل است دلم منتظر پاسخ توست


لعن و نفرین به تو و هرچه سؤال است عزیز


 


صادق فقانی آهنگر


نوشته شده در سه شنبه 28/4/90ساعت 12:12 صبح توسط مهاجر نظرات ( ) |

پول ها چقدر کثیف اند!


وقتی اسکناس باید ریخت


روی سرت


وقتی باید برقصی


با مردی شبیه من


و حتی سکه ای نداشتم


که بریزم


روی سر این تلفن همگانی


نداشتم که برقصد


تورا بگیرد


بوق راهبندان توی دستت


راه بیفتد


این صدای من است


تمام بچه هایی که شب عروسی تو


سکه جمع می کنند


به تو زنگ می زنند؟


مجید سعدآبای


برگرفته از کتاب دالان حا مختار پلاک9


نوشته شده در دوشنبه 13/4/90ساعت 2:27 صبح توسط مهاجر نظرات ( ) |

پروانه ام نکرد که پر پر کنی مرا



پر بر کلاهِ  هرچه که دلبر کنی مرا 


می خواستم که برد یمانی شوم ، نشد


تا روسری  بگیری و بر سر کنی مرا 


آیینه ی تکثر تنهاییم شدم


تا پیش دیگران  دو برابر کنی مرا


می خواستم درخت برویانی ام ز خاک


یا لااقل گیاه معطر کنی مرا


خوبم نیافرید که عاشق شوی به من


خوبم نیافرید که باور کنی مرا


مضنون تازه غزل ، سرکشم نکرد


تا هی بخوانی و تو و از بر کنی مرا


ایمان نیاورم به تو حتی اگر اگر


همسایه با هزار پیمبر کنی مرا


یا باید افریده شوی در کنار من


یااینکه افریده ی دیگر کنی مرا


 



این هم آدرس وبلاگ شاعر:


 


http://parparkalaghpar.blogfa.com  /


نوشته شده در چهارشنبه 28/2/90ساعت 1:39 صبح توسط مهاجر نظرات ( ) |


شکوه وصف تو را این قلم چه می فهمد


وجود داشتنت را عدم چه می فهمد


دل سیاه، صفای حرم را چه می فهمد


حضور مادرانه ات را شلمچه می فهمد


شده است نام تو سربند هر جوان


تبسم تو تصلای مادران شهید


سیدحمیدرضا برقعی


 این هم نشونی وبلاگ شاعر:(البته با تشکر از دوستی که برامون فرستادند.)



 



www.parsedarkhial.blogfa.com


نوشته شده در سه شنبه 24/12/89ساعت 4:28 عصر توسط مهاجر نظرات ( ) |

عمو نوروز نیا اینجا                                                              که این خونه عزاداره


پدر خرج یه سال قبل                                                           شب عیدو بدهکاره


                                                 =======


چشای مادر از سرخی                                                  مثل ماهی هفت سینن


که از بس تر شدن دائم                                                   دیگه کم کم نمی بینن


                                                 =======


برادر گم شده پشتِ                                                                                                                                      سرنگای فراموشی


تن خواهر شده پر پر                                                           تو بازار هم آغوشی


                                                 =======


توی این خونه ی تاریک                                           کسی چشم انتظارت نیست


تا وقتی نون خوشبختی                                                 میون کوله بارت نیست


                                                 =======


عمو نوروز نیا اینجا                                                                بهار از یاد ما رفته


توی سفره نه هفت سینه                                                    نه نونه نه پول نفته


                                                 =======


عمو نوروز! تو این خونه                                                       تموم سال زمستونه


گل و بلبل یه افسانه است                                           فقط جغده که می خونه


                                                 =======


بهار و شادی و عیدو                                                         یکی از اینجا دزدیده


یکی خاکستر ماتم                                                           رو تقویم ما پاشیده


                                                 =======


توی این خونه ی تاریک                                          کسی چشم انتظارت نیست


تا وقتی نون خوشبختی                                                میون کوله بارت نیست


یغما گلرویی


نوشته شده در پنج شنبه 19/12/89ساعت 7:17 عصر توسط مهاجر نظرات ( ) |

شعری از موسوی اهری:


 


پس از مردن چه خواهم شد نمی دانم


نمی خواهم بدانم:


کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت


ولی بسیار مشتاقم


که از خاک گلویم سوتکی سازد،


گلویم سوتکی باشد،


بدست کودکی گستاخ و بازیگوش


و او یکریز و پی در پی


دم گرم خودش را در گلویم سخت بفشارد


و فریاد گلویم:


گوش ها را بر ستوه آرد


و خواب خفتگان،


آشفته و آشفته تر سازد


و گیرد او،


بدین ترتیب تاوان سکوت و انتقام


اختناق مرگبارم را!


نوشته شده در شنبه 9/11/89ساعت 2:41 صبح توسط مهاجر نظرات ( ) |

بی تو،مهتاب شبی ،باز از آن کوچه گذشتم،


همه تن چشم شدم،خیره به دنبال تو گشتم،


شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم،


شدم آن عاشق دیوانه که بودم.


در نهانخانه جانم،گل یاد تو درخشید


باغ صد خاطره خندید،


عطر صد خاطره پیچید:


یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم


پرگشودیم ودر آن خلوت دلخواسته گشتیم


ساعتی بر لب آن جوی نشستیم.


تو،همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت.


من همه محو تماشای نگاهت.


آسمان صاف و شب آرام


بخت خندان و زمان رام


خوشه ماه فرو ریخته در آب


شاخه ها دست بر آورده به مهتاب


شب و صحرا و گل و سنگ


همه دل داده به آواز شباهنگ


یادم آید، تو به من گفتی :


-"از این عشق حذر کن!


لحظه ای چند بر این آب نظر کن،


آب، آیینه عشق گذران است،


تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است،


باش فردا،که دلت با دگران است!


تا فراموش کنی، چندی از این شهر سفر کن!"


با تو گفتم:"حذر ازعشق!؟-ندانم


سفر از پیش تو؟ هرگز نتوانم،


نتوانم!


روز اول،که دل من به تمنای تو پر زد،


چون کبوتر، لب بام تو نشستم


تو به من سنگ زدی ،من نه رمیدم، نه گسستم..."


باز گفتم که:"تو صیادی و من آهوی دشتم


تا به دام تو در افتم همه جا گشتم وگشتم


حذر از عشق ندانم، نتوانم!"


اشکی از شاخه فرو ریخت


مرغ شب، ناله تلخی زد و بگریخت...


اشک در چشم تو لرزید،


ماه بر عشق تو خندید!


یادم آید که: دگر از تو جوابی نشنیدم


پای در دامن اندوه کشیدم.


نگسستم، نرمیدم.


 رفت در ظلمت غم، آن شب و شب های دگر هم،


نه گرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم،


نه کنی دیگر از آن کوچه گذر هم...


بی تو، اما، به چه حالی من از آن کوچه گذشتم!


نوشته شده در شنبه 9/11/89ساعت 2:37 صبح توسط مهاجر نظرات ( ) |

 قفس داران سکوتم را شکستند


دل دائم صبورم را شکستند


به جرم پا به پائی عشق رفتن 


پرو بال عبورم را شکستند


مرا از خلوتم بیرون کشیدند


چه بی پروا حضورم را شکستند    


تمنا در نگاهم موج می زد


ولی رویای دورم را شکستند


نوشته شده در جمعه 16/1/87ساعت 10:0 عصر توسط مهاجر نظرات ( ) |


Design By : Pichak